Në debutimin e tyre për pranverë–verë 2027, Loris Messina dhe Simone Rizzo sjellin forma të bukura, ngjyra të rafinuara dhe humor në një garderobë që mund të dalë nga pasarela e të hyjë në jetën e përditshme.
Në sfilatën e Moschino-s, modelet nuk e kishin pasarelën vetëm për vete. Mbi çatinë e një parkimi në Milano, ato ecnin në drejtim të kundërt me qindra njerëz që kalonin pranë tyre si në një rrugë të zakonshme. Për koleksionin e parë të Loris Messina-s dhe Simone Rizzo-s si drejtues kreativë të markës, kjo skenë tregonte edhe ku donin t’i çonin veshjet: mes njerëzve, në lëvizje, përtej çastit të sfilatës.
Dhe veshjet e mbështesnin këtë ide. Kishte forma të ndërtuara bukur, ngjyra të ndezura që ruanin një ton të rafinuar dhe kombinime që nuk i prisje, por që funksiononin sapo i shihje bashkë. Koleksioni kishte gjallëri pa kërkuar që çdo veshje të kthehej në spektakël. Edhe kur format zmadhoheshin apo përmasat bëheshin të tepruara, teprimi kishte humor.
Kjo është ndoshta pjesa më bindëse e debutimit. Messina dhe Rizzo nuk e trajtuan veshjen e përditshme si diçka që duhet bërë më serioze për të qenë e vlefshme. I lanë vend kënaqësisë për të zgjedhur një ngjyrë, për të provuar një formë tjetër, për të veshur diçka që të ndryshon humorin edhe në një ditë krejt të zakonshme.
Aksesorët ruanin lojën që presim nga Moschino, veçanërisht çanta në formë maceje të zezë. Por këtë herë nuk ishin ata arsyeja kryesore për t’u ndalur. Vëmendjen e mbanin rrobat dhe mënyra si ngjyrat e format ishin vendosur pranë njëra-tjetrës.
Dy stilistët kanë thënë se studiuan punën e Franco Moschino-s pa dashur ta përsërisin. Në këtë koleksion, lidhja me të ndihej te liria për të luajtur me veshjen, jo te nevoja për të ribërë një shaka të njohur.
Është një Moschino plot jetë, që të bën të imagjinosh jo vetëm si duket një veshje në pasarelë, por edhe kënaqësinë e të dalurit me të në rrugë.
-THELB,
